Posts Tagged ‘alimntarius’

autor: Reg Little

Nie jesteśmy panami swoich własnych wynalazków. Wpływają one na nasze życie w
sposób nie podlegający naszej kontroli i często tego nie rozumiemy. Dzisiejszy świat to
ogromne laboratorium, w którym przeprowadza się jednocześnie liczne eksperymenty.
John Gray, profesor Europejskiej Myśli w Londyńskiej Szkole Ekonomicznej, Herezje –
przeciwko postępowi i innym iluzjom.

W swoich Herezjach Gray jasno pokazuje, że wiedza naukowa i medyczna tworzą świecką
mitologię o stanie ludzkości, która jest odleglejsza od prawdy niż religijne mity z przeszłości.
Gray podkreśla niedorzeczności związane z uprzemysłowieniem rolnictwa oraz intensywnym
używaniem nawozów, pestycydów i antybiotyków w celu uzyskania nadnaturalnej
produktywności u roślin i zwierząt, a także z wszechobecnym używanie
chemikaliów, legalnych lub nie, by zmieniać ich nastrój i zachowanie.
Jednym z największych problemów współczesnego świata jest to, że
większość koncernów związanych z przemysłem spożywczym i
farmaceutycznym utrzymuje nieustające tempo wprowadzania
innowacji pod finansową presją. Gatunek ludzki nie jest w stanie tego
zaakceptować, gdyż jego cechy fizyczne ewoluują powoli przez setki
pokoleń.

Ludzkie ciało, tak jak środowisko naturalne, nie jest przystosowane do
specyficznego naukowego geniuszu i komercyjnego trendu, które zmieniły świat przez
ostatnie dwa wieki. Nie powinno dziwić, że najskuteczniejsze i najpewniejsze środki
poprawiające nasze zdrowie i samopoczucie są efektem ponownego odkrywania starożytnej
wiedzy. Jest to jeden z wielu paradoksów XXI wieku.

W konsekwencji ci, którzy szukają sposobów na poprawę swojego samopoczucia, stają
twarzą w twarz z niepohamowanym wzrostem okazji i zagrożeń. Z jednej strony zamożni
ludzie żyjący w gospodarczo rozwiniętych krajach stali się głęboko świadomi nowych
możliwości, jakie w zakresie polepszenia jakości ich życia stwarza umiejętne wykorzystanie
starożytnej wiedzy kulinarnej i medycznej, z drugiej zaś interesy koncernów, które skupiają w
swoim ręku ludzkie, finansowe, naukowe, marketingowe i biurokratyczne zasoby, starają się
wpoić ludziom wzorce zachowań, które uzależniają ich od złej żywności i złych lekarstw. Z
tego powodu są oni zniewoleni przez drapieżne procesy handlowe oraz nieświadomi sił, które
wykorzystują ich ignorancję i niszczą ich zdrowie.

Główną niedorzecznością współczesnego świata jest poleganie na uproszczonych i
mechanistycznych dowodach naukowych, a nie na holistycznej, organicznej wiedzy. W ten
sposób test laboratoryjny urósł do rangi ostatecznego boskiego sądu mimo ograniczonego,
kontrolowanego, manipulowanego, fałszowanego i sztucznego efektu, jaki wywołuje. Te
procesy są konieczne, by dostarczyć patentowanych praw w zakresie własności intelektualnej,
które dzięki reklamie i wydatkom marketingowym mogą stać się źródłem monopolistycznych
dochodów.

Władze rządzących tymi procesami korporacji nie chcą pozostawać na łasce sił, które tak
dobrze służyły ich pozycji na rynku, i od kilku dekad usilnie pracują nad złapaniem
uczestników tego rynku w sidła podstępnego globalnego systemu regulacyjnego noszącego
nazwę Codex Alimentarius. To, że stale przybywa dowodów na powolne zatruwanie jego
uczestników poprzez przemysłowe metody uprawy roli i produkcji żywności oraz naukowe
innowacje, w żaden sposób nie spowolniło dążenia do celu, który wpłynął na kształt Codexu i
pobudził dodatkowo do działania Światową Organizację Handlu.

Tym którzy mają problem z akceptacją powyższych faktów, pomocne może być
przypomnienie pewnego historycznego precedensu. Wielu historyków uważa, że na upadek
imperium rzymskiego miało wpływ innowacyjne wykorzystanie ołowiu. Co ciekawe,
Rzymianie zdawali sobie sprawę, że ołów wywołuje poważne kłopoty zdrowotne, a nawet
szaleństwo i śmierć, a mimo to używali go w różnorodny sposób, lekceważąc związane z nim
zagrożenia.

Jedna z analiz tej historii wykazała, że bagatelizowali sprawę ograniczonego acz
systematycznego kontaktu z ołowiem. Podobnie jak wielu mieszkańców krajów o
neoliberalnych gospodarkach, nie zdawali sobie sprawy, że codzienny kontakt z niewielką
ilością tej trucizny prowadzi do przewlekłego zatrucia ołowiem, mimo iż chroni przed ostrym
zatruciem ołowiem i związanymi z nim zaburzeniami.

CODEX ALIMENTARIUS – CHOROBOWY BIZNES
Codex Alimentarius jest międzynarodową inicjatywą, która zasłynęła jako atak na ludzkie
dobre samopoczucie będący produktem ubocznym zuchwałej intrygi mającej na celu zysk.
Pokazuje w ekstremalnej formie samoniszczącą siłę korporacyjnej, neoliberalnej cywilizacji,
która ukształtowała przez ostatnie dwieście lat globalną społeczność.

Codex Alimentarius reprezentuje przemyślaną strategię zastąpienia naturalnych sposobów
żywienia i leczenia agresywnymi naukowymi i technologicznymi eksperymentami, które
udają postęp medyczny i ekonomiczny. Kluczem do jego sukcesu jest ukrycie pod
płaszczykiem rozległych międzynarodowych instytucji zagrożenia, które przypuszczalnie
dotknie środowisko naturalne, systemy ekologiczne i ludzkie zdrowie.

Strona internetowa Fundacji dra Ratha jest prawdopodobnie najpewniejszym źródłem
informacji na temat skomplikowanej i zagmatwanej pajęczyny międzynarodowych powiązań,
które przekazują władzę rozstrzygnięciom zawartym w Codexie. Próbuje prostować błędy, jakie występują w
chybionych stwierdzeniach na innych stronach nastawionych krytycznie do Codexu, które
mobilizują poinformowaną i aktywną opozycję. To ukazuje trudności, z jakimi boryka się
przeciętny konsument będący ostateczną ofiarą postanowień Codexu.

Strona oznajmia, że Codex jest „najważniejszymi politycznym polem walki, na którym toczy
się wojna o to, kto będzie sprawował kontrolę nad zasobami żywności od farmy do widelca”.
Wskazuje, że światowe władze i przedstawiciele wielkiego biznesu przekształcają tę wojnę w
zawiłą sieć. Ich najważniejszymi celami są handel i zysk, a nie ludzkie zdrowie. W rezultacie
wolność wyboru. zdrowie i środowisko są zagrożone.

Zdaniem Fundacji:
Właściwe żywienie zdrowie zagrażają „interesom chorobowym” przemysłu
farmaceutycznego, ponieważ zmniejszają zapotrzebowanie na syntetyczne lekarstwa.
żywność pozbawiona pozostałości po pestycydach, sztucznych dodatków i innych trujących
środków może być – z definicji – wytwarzana jedynie w przypadku zmniejszenia globalnego
użycia lub – w idealnych warunkach – całkowitej eliminacji tych chemikaliów. Jest to jednak
sprzeczne z interesem przemysłów farmaceutycznego chemicznego, które produkują te
substancje, gdyż skutkowałoby to niższymi zyskami, lepszym zdrowiem całej populacji, a w
konsekwencji spadkiem spożycia syntetycznych leków.

Szeroki zakres działań Komisji Codexu Alimentarius stwarza potencjalne zagrożenie dla
przyszłego zdrowia ludzkości. Grozi nam świat, w którym dostęp do bezpiecznej żywno”
i efektywnych dodatków do naszej diety będzie ograniczony i poddany kontroli interesów
przemysłu farmaceutycznego i chemicznego.

NATURA BESTII
Strona Fundacji dra Ratha wyjaśnia, że Komisja Code. Alimentarius jest główną światową
organizacją składają propozycje i konsultowaną przez Dyrektorów Generalnych Światowej
Organizacji Zdrowia i Organizacji ds. śywności i Rolnictwa ONZ w sprawach związanych z
wprowadzenie Połączonego Programu Standardów śywności FAO/WHO. Ustalone w roku
1963 główne cele Komisji przedstawiają się następująco: ochrona zdrowia konsumentów,
wspomaganie uczciwych praktyk w handlu żywnością oraz koordynacja prac nad wszelkimi
standardami żywności prowadzonych- – przez międzynarodowe organizacje rządowe i
pozarządowe.

W październiku 2006 roku Komisja przewodziła 27 aktywnym podkomisjom i siłom
zadaniowym. Ich głów funkcje to opracowywanie standardów, wytycznych i informacji na
temat żywności oraz dodatków do żywności, jakie mają być zaprezentowane Komisji w celu
ich adaptacji jako globalnych standardów.

Przyjęcie zróżnicowanych standardów i wytycznych Codexu przez różne kraje jest
teoretycznie opcjonalne., Utworzenie 1 stycznia 1956 roku Światowej Organizacji Handlu
(WTO) zmieniło jednak ich międzynarodowy status.
Standardy i wytyczne Codexu są szeroko wykorzystywane przez WTO jako wzorzec w
rozstrzyganiu międzynarodowych sporów w zakresie żywności. Potencjalna groźba wejścia
w te spory i ich przegrania powoduje obowiązkowe wprowadzanie wytycznych Codexu. Taki
stan rzeczy sprawia, że państwa należące do WTO nie mają wielkiego wyboru i muszą się im
poddać. Biorąc pod uwagę to, że do WTO należy 149 państw, standardy i wytyczne Codexu
odnoszą się praktycznie do każdego produktu spożywczego i dotkną bezpośrednio
zdecydowanej większości ludzi na Ziemi.

Codex ustanawia standardy i wytyczne nie tylko w odniesieniu do zwykłych produktów
żywnościowych, ale również witamin, mineralnych dodatków do żywności, zaleceń
zdrowotnych, żywności organicznej i genetycznie modyfikowanej, oznaczania żywności,
reklamy, dodatków spożywczych i pozostałości pestycydów. Codex we wszystkich
dziedzinach przedkłada interesy ekonomiczne, zwłaszcza przemysłu farmaceutycznego i
chemicznego, nad ludzkie zdrowie.

OBSZARY PODLEGŁE WŁADZY CODEXU
Wytyczne w sprawie Witamin i Mineralnych Dodatków do śywności zostały przyjęte przez
Komisję Codexu Alimentarius jako nowy globalny standard podczas spotkania w Rzymie w
lipcu 2005 roku. Wykorzystują one jako podstawę restrykcyjną dyrektywę Unii Europejskiej
w sprawie dodatków do żywności i nakazują ustanawianie restrykcyjnych ograniczeń
odnośnie przyjmowania witamin i minerałów.
Co więcej, zakazują twierdzenia, że witaminy i dodatki mineralne pozwalają zapobiegać,
łagodzić i leczyć choroby. Biorąc pod uwagę rosnącą liczbę dowodów wskazujących na to, że
pozwalają one nie tylko chronić zdrowie, ale również przywracać je, globalne zalecenia mają
doprowadzić do tego, żeby sprzedaż produktów, które leczą i chronią zdrowie, stała się
wyłączną domeną przemysłu farmaceutycznego.

Kilka wytycznych Codexu nakłada ograniczenia na korzyści zdrowotne, jakie można
przypisywać produktom żywnościowym. Przyjęte w roku 1979 i zaktualizowane w 1991
Generalne Wytyczne Codexu w sprawie Twierdzeń starają się zagwarantować, aby jedynymi
produktami, którym można przypisać zdolność ochrony, łagodzenia i leczenia chorób były
lekarstwa. Jednocześnie zakazują one twierdzenia. że ternu samemu celowi mogą służyć
produkty żywnościowe. Wytyczne te chronią władzę przemysłu farmaceutycznego nad
systemem opieki zdrowotnej.

Przez ostatnie lata w centrum zainteresowania Codexu była żywność organiczna. Komitet
Codexu do spraw Oznaczania śywności próbuje osłabić światowe standardy organiczne,
dążąc do tego, aby dopuściły one stosowanie takich substancji, jak dwutlenek siarki, który
wywołuje u wielu ludzi reakcje alergiczne, azotyn sodu i azotan sodu, które są potencjalnie
rakotwórcze I wywołują hiperaktywność u dzieci, oraz powodującą wrzody i nowotwory jelit
karageninę.

Komisja Codexu Alimentarius zezwoliła w swoich Wytycznych Produkcji, Przetwarzania,
Oznaczania i Sprzedaży Organicznie Produkowanej śywności na stosowanie etylenu, który
jest używany do sztucznego dojrzewania owoców i warzyw podczas transportu. Zgoda na
taką organiczną żywność byłaby krokiem ku akceptacji wymuszonych przez WTO takich
samych wątpliwych praktyk w rolnictwie, których obiektem jest obecnie żywność
nieorganiczna.

Ponieważ żywność organiczna jest droższa od nieorganicznej. wielcy producenci żywności
nieorganicznej widzą w tym łatwą okazję na przeniknięcie na rynek żywności organicznej i
osiąganie większych zysków. Poza tym żywność organiczna jest zdrowsza, gdyż zawiera
więcej mikroelementów i związków odżywczych. Wzrost zapotrzebowania na żywność
organiczną stanowi zagrożenie dla przemysłu farmaceutycznego i chemicznego. Co więcej,
organiczne nasiona nie mogą być opatentowane.

Komisja Codexu Alimentarius przyjęła swoje pierwsze regulacje w sprawie genetycznie
modyfikowanej żywności w roku 2003. Dalsze wytyczne i standardy dla tej żywności są w
trakcie opracowywania. Ostateczne przyjęcie tych zapisów pomoże zobowiązać wszystkie
kraje należące do WTO do akceptacji i przyjęcia genetycznie modyfikowanej żywności.
Wielu ludzi jest jednak przeciwnych tej żywności i dlatego istnieje presja, aby nie
zobowiązywać producentów i eksporterów genetycznie modyfikowanej żywności do
ujawniania informacji o zawartych w niej modyfikowanych składnikach.

Potencjalne długofalowe zyski z możliwej do opatentowania genetycznie modyfikowanej
żywności są porównywalne z rynkiem farmaceutycznym. Najważniejsi gracze w przemyśle
farmaceutycznym działają również w przemyśle biotechnologicznym, czerpiąc z niego
ogromne zyski i próbując wprowadzić na siłę tę żywność na światowe rynki.
Od roku 1956 działa specjalny komitet Codexu do spraw oznaczania żywności. Sprawa
oznaczania żywności jest szczególnie istotna dla rozpowszechniania informacji o naturalnych
sposobach ratowania zdrowia i życia. Ograniczenia nałożone na treści zawarte na
opakowaniach mają zniechęcić producentów dodatków do żywności do informowania ludzi o
dowiedzionych korzyściach płynących z ich spożywania. Komitet ten odmówił uznania roli
właściwego żywienia w zapobieganiu, łagodzeniu i leczeniu chorób.

Obecnie kluczową kwestią, jaką zajmuje się Codex, jest nałożenie ograniczeń na treści
zawarte w reklamach. Istnieje wielkie niebezpieczeństwo, że reklamowanie legalnie
publikowanych sprawdzonych badań naukowych zostanie zakazane, a działania
niedochodowych organizacji promujących zdrowie, które kształtują postawy, przekonania i
modele zachowań odnośnie dodatków do żywności, będą utrudniane.
Codex ma również specjalny komitet do spraw bezpieczeństwa dodatków do żywności
zajmujący się ustalaniem ich maksymalnych dopuszczalnych poziomów. Indeks Dodatków do
śywności Codexu zawiera obecnie około 300 substancji, zarówno syntetycznych, jak i
naturalnych, które mogą znajdować się w pokarmach. Część sztucznych dodatków
przyjmowana w małych ilościach osobno jest bezpieczna, jednak Codex nie wziął pod uwagę.
że te chemikalia są spożywane zazwyczaj razem, nierzadko w dużej liczbie.
Długotrwałe skutki dla zdrowia konsumentów, jakie wywołuje spożywanie licznych
opatentowanych chemikaliów i sztucznych dodatków, są mocno ignorowane. Te same
farmaceutyczne i chemiczne koncerny, które próbują zakazać dodatków witaminowych i
wprowadzają na siłę na nasze talerze genetycznie modyfikowaną żywność, produkują również
wiele sztucznych dodatków zaaprobowanych przez Codex.

W roku 1966 utworzono Komitet Codexu do spraw Pozostałości Pestycydów, który
odpowiada za ustanawianie maksymalnych limitów ilości pozostałości pestycydów w
poszczególnych grupach produktów spożywczych. I tym razem bezpieczeństwo każdego
środka bada się z osobna przy jednoczesnym lekceważeniu długotrwałych efektów
zdrowotnych, jakie na ludzkie ciało wywiera ich wspólne występowanie. Wiele tych
niebezpiecznych środków produkuje nie kto inny, jak firmy farmaceutyczne i chemiczne.

NIWELOWANIE ZAGROśENIA ZE STRONY MEDYCYNY NATURALNEJ
Wzrost popularności dodatków do żywności, naturalnych praktyk zdrowotnych i żywności
organicznej zaczął zagrażać przemysłowi farmaceutycznemu, chemicznemu i wielu innym.
Przybierająca na sile moda na medycynę naturalną oraz ogromna ilość książek, czasopism,
stron internetowych i programów telewizyjnych poświęconych medycynie pomaga ludziom
rozszerzyć swoją wiedzę na temat zdrowia i naturalnych sposobów leczenia chorób.
Naturoterapeuci, homeopaci i dietetycy udzielają pomocy zdrowotnej milionom ludzi.
Ludzie zaczynają powoli dostrzegać, że wolne rodniki, które niczym pociski niszczą ludzką
strukturę komórkową, są podstawową przyczyną raka, przedwczesnego starzenia, osłabienia
układu immunologicznego, artretyzmu, cukrzycy, choroby Alzheimera i wielu innych
przewlekłych schorzeń.

Ciało ludzkie chroni się przed wolnymi rodnikami za pomocą antyoksydantów zawartych w
naturalnych, niemożliwych do opatentowania substancjach. Opatentować można tylko
syntetyczne substancje. Z punktu widzenia przemysłu farmaceutycznego na naturalnych
produktach nie można zarobić.
Codex Alimentarius dąży do sprzecznego z prawdą uznania antyoksydantów za truciznę i
zakazania ludziom ich przyjmowania oraz korzystania z odpowiednich terapii. Gdy naturalne
terapie zdrowotne zostaną uznane za nielegalne, jedynymi możliwościami leczenia będą
lekarstwa i operacje.
Ogromne środki, jakimi dysponują koncerny farmaceutyczne, utrudniają politykom i
lekarzom przeciwstawianie się ich interesom. Ta sytuacja uzasadnia pogląd mówiący, że
koncerny farmaceutyczne skutecznie przejęły kontrolę nad amerykańskim Urzędem ds.
śywności i Leków (Food and Drag Administration; w skrócie FDA) oraz podobnymi
organizacjami w Europie i w pozostałych częściach świata.

Fundacja dra Ratha wydała w maju 2005 roku oświadczenie, w którym przewiduje, że Codex
stanie się największym zagrożeniem dla ludzkiego zdrowia, jakie znał świat, Historia nie była
jeszcze świadkiem wpływu tak silnej grupy interesów, jaką jest przemysł farmaceutyczny,
który otwarcie próbuje osiągnąć wielomiliardowe zyski ze sprzedaży leków kosztem zdrowia
miliardów ludzi.
Strona fundacji ujawnia strategię, według której Cod chce zdelegalizować wszystkie
niemożliwe do opatentowani naturalne terapie zagrażające opatentowanym syntetycznym
specyfikom. Sugeruje, że do konieczności wdrożenia tej strategii przyczyniła się fala pozwów
wywołana kłopotami z Vioxxem oraz wcześniejsze wpadki, na przykład z Baycolem.
Strona wymienia strategie „Wytycznych w sprawie Witamin i Mineralnych Dodatków do
Zywności” Codexu, które obejmują:
. zablokowanie dostępu do wielu skutecznych form bezpiecznych mikroelementów i środków
odżywczych,
. konieczność przepisywania przez lekarza wszystkich naturalnych dodatków,
. oddanie opieki zdrowotnej wyłącznie w ręce przemysłu farmaceutycznego.

Nic dziwnego, że na stronic internetowej Quackwatch zdyskredytowanej ostatnio jako ramię
machiny lobbingowej przemysłu farmaceutycznego, dr Rath stał się celem ataku. Jeden z jego
mentorów, dwukrotny laureat nagrody Nobla Linus Pauling, również był oczerniany jako
lekarz, ponieważ zajął się żywnościową dziedziną medycyny.

CZY AKTYWIZM W ZAKRESIE ZDROWIA JEST MOŻLIWY?
Interesy elit w USA zawsze cechowało lekceważenie zdrowia publicznego. Dobrze obrazują
to działania tamtejszego Ministerstwa Rolnictwa, które już w latach trzydziestych XX wieku zaleciło
rolnikom używanie nawozów azotowych, fosforowych i potasowych. Używane
zamiast kompostu, chemikalia te przywracają tylko od 3 do 6 spośród 20 substancji śladowych, jakie rośliny
pobierają z gleby. Zmniejszone poziomy enzymów w zbożu osłabiają wiele ludzkich procesów, takich jak na
przykład trawienie, oraz powodują pogorszenie zdrowia, a także spadek witalności i inteligencji.

Popularna publikacja dra Barry”ego Searsa zatytułowana The Anti-Injlammation Zone:
Reversing the Silent Epidemic that’s Destroying Our Health (Strefa antyzapaleniowa –
odwracanie cichej epidemii niszczącej nasze zdrowie) przedstawia inną kłopotliwą sprawę, Dr
Sears zauważa, że w sytuacji gdy nowe technologie nieustannie zwiększają produktywność,
ludzkie geny, tkwiące korzeniami w naszej ewolucyjnej przeszłości, nie rozwijają się w tym
samym tempie. Doskonała harmonia i ścisłe powiązanie ludzkich genów z systemem
hormonalnym kontrolują magazynowanie tłuszczu w ciele i utrzymują odpowiedni poziom
reakcji na Stany zapalne. Te systemy, które powstały w czasie, gdy ludzie stosowali
niskoglikemiczną dietę z odpowiednią ilością białka i tłuszczów omega-3 (dieta
paleolityczna), stosunkowo stałą w długim okresie czasu, zostały zaatakowane przez
niedawne zmiany dietetyczne.

Dr Sears wyjaśnia dalej zawiłe powiązania między rządem, przemysłem rolno-spożywczym i
światem korporacji. Pokazuje, jak subsydia amerykańskiego Ministerstwa Rolnictwa
zachęciły przemysł spożywczy do używania tanich zbóż i olejów roślinnych w przetworzonej
żywności, która ma długi termin ważności i zapewnia wysokie zyski.
Zaawansowana technologia amerykańskiego przemysłu przetwórczego pozwała na stworzenie
niemal wszystkiego z tanich zbóż i olejów. Będąc smaczną, żywność ta pobudza jednocześnie
apetyt, który rodzi zapotrzebowanie na leki i obciąża krajowe systemy zdrowia, a także
przyczynia się do rozprzestrzeniania się epidemii chorób na tle pokarmowym.

Dr Scars rzuca światło na wiele współczesnych problemów, takich jak:
. niezdolność ludzi do radzenia sobie z bezmyślnym pędem ku komercyjnym nowinkom;
. wykorzystywanie funduszy rządowych do celów politycznych i nieuczenie się z kosztami
społecznymi i zdrowotnymi;
. ogromna ilość odpadów wytwarzanych przez amerykański przemysł rolniczy, spoŜywczy i
farmaceutyczny;
. presja technologiczna w kierunku instytucjonalnej legalizacji złej Ŝywności i złych nawyków
zdrowotnych;
. brak oficjalnego zainteresowania tymi problemami z powodu potęgi korporacji;
. podobieństwa między używaniem ołowiu w starożytnym Rzymie i konsumpcją
przetworzonej żywności w USA.

Czy obecna sytuacja może być jeszcze gorsza niż w czasach rzymskich? Opisane problemy
związane z żywnością występują nie tylko w Ameryce, ale również w Europie i innych
społecznościach. Wielkie korporacje zdają się kontrolować globalne instytucje i dążą do
marginalizacji działaczy na rzecz zdrowia. W porównaniu do społeczeństwa, w którym
medyczne innowacje stały się formą ekonomicznego uzależnienia, a także stanowią
zagrożenie dla fizycznego dobrobytu człowieka oraz wyzwanie dla jego genetycznej natury,
powolne zatruwanie Rzymu ołowiem było niczym.

NIEDORZECZNOŚĆ STRATEGII ZACHODNICH KORPORACJI
Stany Zjednoczone są uderzającym przykładem ukazującym, jak bardzo korozyjna jest natura
kultury, która zainspirowała powstanie Codexu Alimentarius. 4 marca 2007 roku stacja CBS
odnotowała zmianę stanowiska Davida Walkera, Naczelnego Rewidenta Biura
Rachunkowego Rządu USA. Walker stwierdził otwarcie, że amerykański system zdrowia jest
ekonomicznie niezrównoważony. W swojej wypowiedzi powiedział między innymi:
jeśli chodzi o koszty, przodujemy na świecie. Nasza gospodarka wydaje na opiekę zdrowotną
o 50 procent więcej niż jakikolwiek inny kraj… Mamy śmiertelność noworodków powyżej
przeciętnej, średnią długość życia poniżej przeciętnej, a ilość błędów lekarskich jest boleśnie
wysoka jak na uprzemysłowione państwo.

Największa głupota sił stojących za Codexem Alimentarius tkwi w ich głębokiej kulturowej
ignorancji. Strategia wykluczania dodatków do żywności ma zasięg globalny. Wydaje się, że
nie bierze ona jednak pod uwagę kultury, która wyprzedziła już Zachód w wielu dziedzinach
gospodarczej rywalizacji.

Ta kultura występuje w konfucjańsko-taoistycznych społecznościach Wschodniej Azji, które
wysunęły się na czoło w produkcji w strategicznej dziedzinie wysokiej technologii. Czerpie
korzyści z wiedzy na temat zdrowia, która tkwi korzeniami w głębokiej tradycji wyznawanej
w całym tym regionie. Tradycję tę można odnaleźć w ćwiczeniach terapeutycznych,
koncepcji jedności ciała i umysłu, intuicyjnej świadomości, subtelnym pojmowaniu i
doskonaleniu qi, szerokim korzystaniu z ziół oraz w silnej idei traktowania żywności i
medycyny jako jedności.

Nie ma sposobu, aby promujące interesy zachodnich korporacji manipulacje związane z
Codexem Alimentarius były wstanie zmobilizować takie środki językowe, kulturowe i
polityczne które mogłyby naruszyć witalność i silę wschodnioazjatyckiej tradycji zdrowotnej.
W rzeczy samej to właśnie ta tradycja skutecznie zmusza Zachód, by ujawnił przemilczaną
prawdę, którą są braki występujące w jego nauce i medycynie.

Przemilczanie przyczyn przemysłowego i ekonomicznego sukcesu Wschodniej Azji stało się
na Zachodzie nie tylko zwyczajem, ale wręcz koniecznością. Coraz wyraźniej widać, że nie
jest to jakiś cudowny przypadek, ale odrodzenie wyższej cywilizacji, która do początku XIX
wieku stanowiła centrum bezpiecznej dla środowiska nauki, technologii i handlu.
Jak w przypadku większości zachodnich interesów ostatniego półwiecza stratedzy Codexu
Alimentarius tworzą sytuację, z której najbardziej skorzystają gospodarki krajów Wschodniej
Azji. Jeśli strategie Codexu będą dalej rozwijane w takim kierunku, jak obecnie, powstanie
sytuacja, w której pomoc medyczną będą zdolni świadczyć tylko ci, którzy mają silne tradycje
dbania o zdrowie. Ma to nieocenione znaczenie dla rodzimej produkcji, niewygórowanych
kosztów leczenia, narodowego morale i dochodowego eksportu.

śadne inne społeczności poza wschodnioazjatyckimi nie zarobią tak wiele na tych absurdach.
Ich niezrozumiałe dla Zachodu języki, kultura i system wartości stanowią ich naturalną formę
obrony. Ich tradycyjna wiedza medyczna jest rozległa, zaś praktyki lecznicze głęboko
zakorzenione. Poza tym ich politycy są mądrzy i zdeterminowani.

Przeciętnemu łatwowiernemu zachodniemu turyście może wydawać się, że te kraje
upodabniają się do Zachodu. Istotnie, mieszkańcy wschodniej Azji są wrażliwi na
epidemiczne i niszczące choroby towarzyszące zachodniej żywności, nauce i zachodniemu
stylowi życia forsowanemu przez manipulacje Codexu. Ich tradycje naukowe, medyczne i
kulturowe dostarczają im jednak silnych środków do przeciwstawiania się tym zagrożeniom.
Jest mało prawdopodobne, aby zostały one przezwyciężone przez absurdy Zachodu.

W kwestii siły Zachód wywarł mniejszy wpływ na Chiny niż Mongołowie i Mandżirzy,
którzy najechali ten kraj i zapoczątkowali długotrwałe dynastie, po czym przeszli do historii.
Mimo tych wszystkich zawirowań chińska cywilizacja odrodziła się i wzmocniła.
Dalekowzroczni przywódcy Wschodniej Azji wiedzą, że 25 procent amerykańskich
konsumentów spożywa produkty zatwierdzone przez Urząd ds. śywności i Leków, i widzą w
tym dowody słabości i dekadencji, które są przyczyną korupcji i wielu skandali. Wielu
zaskoczy sugestia, że jedyną nadzieją bezbronnych wobec Codexu Alimentarius
amerykańskich i zachodnioeuropejskich konsumentów może być dalsze odradzanie się
konfucjańsko-taoistycznej mądrości, cywilizacji i władzy..
O autorze:
Reg Little jest byłym australijskim dyplomatą, który służył przez ponad 25 lat w Japonii,
Laosie, Bangladeszu, Irlandii, Hong Kongu, Chinach, Szwajcarii, na Karaibach oraz przy
ONZ. W tym czasie poznał język japoński i chiński. Od roku 1987 uczestniczy w
Konferencjach Azjatyckich. Jest Dyrektorem Założycielem powstałego w roku 1994
Międzynarodowego Stowarzyszenia Konfucjańskiego z siedzibą w Pekinie oraz
współautorem trzech książek The Confucian Renaissance (Renesans konfucjanizmu), The
tyranny of Fortune: Australia’s Asian Destiny (Tyrania losu – azjatyckie przeznaczenie
Australii) oraz A Confucian-Daoist Millennium? (Konfucjańsko-taoistyczne tysigclecle?).
Reg Little posiada stronę internetową zamieszczoną pod adresem [www.confucian-daoistmillenium.
org]. Skontaktować się z nim można, pisząc na adres poczty elektronicznej
reglittle@yahoo.com.
Przełożył Michał Fiejtek

Image

Reklamy